Eindelijk... we mogen beginnen

Na al dat lange wachten was het afgelopen donderdag zover, de uitgangsecho.Bij de uitgangsecho kijken ze of alles rustig is, oftewel of er geen cysten groeien en of het baarmoederslijmvlies dun genoeg is. Nou lijkt het een formaliteit, het blijft toch elke keer spannend. In november groeide er nog een cyste, maar die was in januari weg. Toch ging ik een beetje gespannen naar het ziekenhuis, en... opluchting alles was goed, we mogen eindelijk starten met Gonal-F. Ik werd een beetje emotioneel van het ziekenhuisbezoek, de arts die de echo deed was zo zakelijk "Goedenmiddag kleedt u maar uit". Geen woord over wat er gebeurd is met ons meisje, of over het feit dat er geen zaad was in januari. Het voelde kil en zakelijk. Daarna bij de IVF-verpleegkundige stonden de tranen gewoon in mijn ogen, misschien ook omdat we al maanden uitkijken naar dit moment, en dat de spanning er gewoon een beetje uitkwam. A.s. donderdag is de eerste folikkelmeting (dan kijken hoeveel eitjes er groeien en hoe groot ze zijn). Erg spannend want ik ben al sinds begin december of aan de pil of aan het spuiten, hopelijk heeft dit geen negatieve invloed op het groeien van de eitjes.

Sinds zondag voel ik mijn eierstokken, ik hoop dat dit een goed teken is.