Gisteren zijn we weer thuis gekomen, op de dag dat het weer mooi werd. Ondanks veel wind en regen, hebben we toch een heerlijke vakantie gehad. Lekker uitgewaaid, weg van de zorgen van alledag.
En gisteren had ik ook een positieve ovulatietest (wat ben ik toch een controle-freak). Dat betekent over 2 weken mijn menstruatie en dan kan de cryo-poging starten. Ik ben een beetje dubbel over onze cryo's. Aan de ene kant ben ik heel blij met de cryo's zeker gezien onze leeftijd. Dit is toch maar weer het bewijs dat we goede embryo's hebben. Aan de andere kant hoor je toch zo vaak dat ze of niet goed ontdooien of niet goed innestelen, en dan is het eigenlijk gewoon tijdverlies.Ik probeer optimistisch te zijn en zie het als extra kans.
Morgen weer aan het werk. Voorheen werkte ik 3 dagen op het werk en 1 dag thuis. Vanaf morgen ga ik 4 dagen naar het werk en werk ik 0,5 dag thuis. Vanaf morgen komt ook onze nieuwe oppasmoeder voor 1 dag per week. Ik ben heel benieuwd hoe dat zal gaan met onze kleine man. Zeker nu hij 4 weken lang elke dag bij ons is geweest.
Morgenavond gaan we naar een introductieavond voor de zogenaamde Hanen cursus. Een cursus die ouders leert hoe zij hun kind kunnen stimuleren om te communiceren. De cursus duurt 6 avonden en 3 huisbezoeken.
En verder... het gaat best redelijk met me. Steeds meer komt het besef dat we wellicht moeten accepteren dat het niet meer gaat lukken. Alleen de echte acceptatie is er nog niet. Het blijft pijn doen om te zien dat bijna iedereen 2 of meer kindjes heeft. Het blijft pijn doen om te zien hoe lief onze kleine man babietjes vindt.
Maar zoals mijn grote man altijd zegt: "Kijk naar wat je wel hebt, en niet naar wat je niet hebt". En hij heeft zo vreselijk gelijk. Wat zijn wij bevoorrecht met zo'n mooi lief mannetje. Er zijn zoveel mensen die helemaal geen kindje hebben.
