Zoals beloofd door een aantal van jullie ;-) is het inderdaad meegevallen. Na lang wikken en wegen had ik uiteindelijk gekozen voor een narcose, maar omdat ik wat verhoging had en wat slijm ophoestte gaf de anasthesist voorkeur aan een ruggeprik. Heel erg eng dat je je benen helemaal niet voelt, maar wel heerlijk om niet de nasleep van een narcose te hebben.
Ik heb de arts gevraagd of ze heel voorzichtig wilde zijn, en dat heeft ze gedaan. Het nadeel is wel dat er heel misschien wat kan zijn blijven zitten, maar dat verwacht ze niet. Al met al ben ik toch nog van 9:30 tot 17:00 onder de pannen geweest. Gelukkig zijn mijn ouders overgekomen om me op te halen en ook onze kleine man van de creche te halen. Ik heb naderhand vrijwel geen pijn gehad, morgen gewoon weer werken. Over een paar weken terug voor nacontrole en maar hopen dat mijn cyclus weer snel op gang komt zodat we door kunnen met de volgende poging.
Met m'n grote man gaat het op en af. Hij had afgelopen weekend wat verhoging en de waarden dalen niet goed genoeg. De artsen zijn niet helemaal tevreden. Naar huis gaan (met infuus) zit er voorlopig niet in. Hij mist ons en vooral zijn kleine mannetje zo ontzettend dat hij erg emotioneel is. Hij had zo gehoopt dat de waarden lineair zouden dalen en dat hij komend weekend (met infuus) naar huis zou mogen. Hij zal het nog even moeten volhouden.
