het weer was prachtig en het is gewoon jammer om weer thuis te zijn. Maar de plicht roept, morgen weer werken. Onze kleine man had de eerste paar dagen wat moeite met de verandering, en uitte dat in vele driftbuien en veel huilen. Dat was best moeilijk, gelukkig ging de tweede helft een stuk beter en had hij het echt naar zijn zin.
Gelukkig gaf de vakantie veel afleiding en heb ik er niet 100% van de dag aan gedacht. Maar toch werd ik er steeds weer aan herinnerd. Overal zie ik babies, mensen met 2 kindjes, zwangeren. En dat doet pijn.Halverwege de vakantie kregen we telefoon van vrienden. Ze wilden eerder geen tweede kindje, maar uiteindelijk toch maar wel. En ja hoor, 8 weken zwanger. Het is niet dat ik ze het misgun, absoluut niet, ik zou alleen zelf zo graag ...
Ik heb me gelukkig lichamelijk goed gevoeld, geen buikpijn, geen bloedverlies, heel soms wat steken aan de rechterkant. De laatste paar dagen ben ik wel regelmatig misselijk, en ik herken het echt als zwangerschapsmisselijkheid. Ik heb afgelopen vrijdag nog een testje gedaan, ik dacht als het streepje lichter wordt dan is het snel afgelopen. Maar niets hoor, de test was zo vet positief, positiever kan gewoon niet. Dat maakt het nog moeilijker, ik voel me zwanger, maar mag me eigenlijk niet zo voelen.
En dan morgen de echo, ik ben dan 8 weken. Ik heb geen idee wat me te wachten staat. Is er uberhaupt wat te zien? Zit het in de baarmoeder of toch er buiten. Hoe lang gaat het duren voordat het afgelopen is en we weer door kunnen. Heel onzeker is dit.
