Deze weblog ben ik gestart om mijn verhaal rondom onze kinderwens voor een brusje kwijt te kunnen. Maar het lijkt meer een algemeen dagboek te gaan worden. Er gebeurt ook zoveel.
Mijn grote man ligt nog steeds in het ziekenhuis. Hij werd verdacht van hersenvliesontsteking maar dat is het gelukkig niet. Hij blijkt een bacterie in zijn bloed te hebben en men denkt dat de bacterie op zijn hartklep zit. Hij heeft sinds dinsdagavond anti-biotica (via infuus) en is gelukkig al wat opgeknapt. Hij kan alleen nog steeds niet lopen/bewegen, dat doet erg veel pijn. Maar wat was hij ziek zeg, meer dan 40 graden koorts (dag zaad), vreselijke pijn in zijn rug, niet kunnen bewegen, en erg suf/ijlen (kwam ook door de morfine). Er is nog steeds geen diagnose gesteld, terwijl hij al diverse onderzoeken achter de rug heeft (CT scan, MRI scan, cardio echo, PET scan). Als hij inderdaad een bacterie op de hartklep heeft dan moet hij 4 tot 6 weken in het ziekenhuis blijven omdat hij aan een infuus met antibiotica moet.
Het vreemde is dat hij dit alles ook in december gehad heeft, alleen was de pijn in zijn rug toen wat minder. Het ziekenhuis heeft hem toen naar huis gestuurd met de diagnose: griepvirus. Op mijn verzoek heeft de huisarts toch antibiotica voorgeschreven en hij knapte toen direct op. Het kan dus zijn dat hij al maanden met dat beestje rondloopt.
Door alle gebeurtenissen ben ik veel minder bezig met mijn miskraam. Ik vloei bijna niet meer, maar ik heb t/m gisteren heel erg gevloeid. Morgen hoor ik wanneer ik ingepland word, ik ben benieuwd. Wat zijn wij blij dat er zaad is ingevroren, want het kan wel weer maanden duren voordat zijn zaad hersteld is.
Het is erg hectisch nu met alle ziekenhuisbezoeken. Gelukkig heb ik fantastische buren die 's avonds op onze kleine man passen als ik naar het ziekenhuis ga. Soms overdag gaat onze kleine man mee, maar hij vindt het erg eng dat papa in dat grote bed ligt. Ook voor zo'n mannetje is het moeilijk.
