Het lijkt wel of het noodlot steeds weer toeslaat. Of een miskraam alleen niet genoeg is. Mijn (grote) mannetje is erg ziek geworden en gisteravond opgenomen in het ziekenhuis. Ze weten niet wat hij heeft en zijn druk met onderzoeken (echo's, rontgen, MRI scan). Hij kan niet meer op of neer, heeft erge rugpijn en hoge koorts. Nee, niet weer... in december had hij ook hoge koorts en januari was er geen enkel zaadje meer te vinden. Gelukkig is er zaad ingevroren, maar volgens de gyn is vers zaad altijd beter dan ontdooid zaad. Ik hoop dat we snel uit de onderzekerheid zijn, het is zo moeilijk om hem zoveel pijn te zien leiden.
Tja en om mijn kleine mannetje maak ik me ook zorgen. Vandaag op het consultatiebureau werd bevestigd dat hij achterloopt qua taal en spraak. Dat laten we verder onderzoeken. Soms ben ik wel eens bang dat het door de zware bevalling komt. Hij heeft het toen bijna niet gered en hij had een matige start (apgarscore 4).
Vanmiddag bij de echo bleek dat mijn baarmoeder nog "rommel" bevatte. Vrijdag en zaterdag heb ik haast niet gevloeid, alleen een beetje bruinverlies. Gisteren begon ik toch hevig te vloeien en vandaag ook. Volgens de gyn is er 90% kans dat het er op de natuurlijke manier uit komt. Daarom heb ik volgende week donderdag weer een echo en een afspraak, dit keer bij iemand anders omdat hij op vakantie is. Hij zei nogmaals dat er medisch gezien geen enkel probleem is om direct door te gaan. Ik ga in ieder geval vanavond aan de pil, dan heb ik hoe dan ook - een cyclus van 4 weken (ipv 9 weken). Het hangt af van de planning van het IVF team of ik over 2 weken al ga spuiten of dat we 1 ronde moeten wachten. Het laatste vind ik niet zo heel erg want het is misschien wel goed om even tot rust te komen. Ik ben al lang blij dat we geen 3 maanden hoeven te wachten. Morgen wil ik bellen.
Het wordt nu toch echt tijd dat het tij zich keert en dat er betere tijden aanbreken.
