Vanochtend het ziekenhuis gebeld. De echo is verzet van 7 mei naar 13 mei, zodat ik niet tijdens de vakantie allerlei capriolen hoef uit te halen om in het ziekenhuis te komen.
Ik heb ze gevraagd of het niet beter zou zijn om een buitenbaarmoederlijke zwangerschap uit te sluiten en de echo al voor de vakantie te doen. Volgens hun is het daar nog te vroeg voor, en ze beweren dat bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap het HCG normaal stijgt (dit is in tegenstelling tot wat er op het internet beweerd wordt). Ik kan gerust zonder risico op vakantie, aldus het ziekenhuis.
En nu ben ik aan het afwegen, we hebben de vakantie zo hard nodig, en wat zijn nu 6 dagen op een mensenleven. Maar aan de andere kant, het blijft zo onzeker, kan ik wel genieten van de vakantie, zou het niet beter zijn om alles eerst af te sluiten en dan pas op vakantie.
Gisteren voelde ik me een beetje opgelucht omdat ik uit de onzekerheid was, vandaag voel ik me in en in verdrietig. Het verlangen is zo immens en de kans dat het niet gaat lukken wordt steeds groter. Het verdriet om ons kleine meisje is nog volop aanwezig, en nu komt dit er weer bovenop. Het wordt iedere keer zwaarder. Ik weet eerlijk gezegd niet zo goed hoe dit verder moet....
