Vooral vanochtend was het heel spannend. Vanochtend zou er een laatste check in het lab zijn, en zelfs dan zouden we nog gebeld kunnen worden dat er geen terugplaatsing is. En toevallig ken ik iemand waarbij dat gebeurd is.
Wat zou het gaaf zijn als er 2 embryo's zouden zijn. Tijdens de vorige ICSI's vond ik met name de kwaliteit van de embryo's belangrijk. Toen hadden we natuurlijk de luxe positie dat er genoeg eicellen waren.
Maar nu zouden we al blij zijn met 1 embryo.
Even over de kwaliteit:
een goed embryo deelt zich elke dag, dus op dag 1 2-cellig, dag 2 4-cellig en dag 3 8-cellig. Hier zie je een 4-cellig en een 8-cellig embryo.
Daarnaast wordt ook nog gekeken of de cellen mooi rond zijn en of er niet te veel "gruis/verbrokkeling" is, dit noemt men fragmentatie. Ons ziekenhuis hanteert de volgende kwaliteitsnormen:
1 = perfect (minder dan 10% fragmentatie)
2 = goed (minder dan 30% fragmentatie)
3 = matig (meer dan 30% fragmentatie)
Het perfecte embryo zou vandaag dus 8-cellig van kwaliteit 1 zijn. Maar er zijn genoeg vrouwen die zwanger worden van embryo's van mindere kwaliteit. De embryo's waar ons dochtertje uit ontstaan is, waren bv 5- en 4-cellig van kwaliteit 2. En toch was ik daar goed zwanger van, het feit dat ze een chromosoomafwijking had en een zware hartafwijking waardoor ze niet levensvatbaar was had niets met de kwaliteit van het embryo te maken.
En dan nu het nieuws:
er zijn 2 embryo's ontstaan: een van 8-cellen kwaliteit 1 en een van 7 cellen kwaliteit 2.
We zijn echt hartstikke blij.
Toch zullen de komende 2 weken heel dubbel zijn. A.s. maandag 7 april zou ik uitgerekend zijn van ons lieve meisje, het is wel heel speciaal dat ik op die dag 2 lieve embryo's in mijn buik heb. Maar... het had zo anders moeten zijn. Wat er ook gebeurt in de toekomst, we zullen haar nooit vergeten, ze zal nooit te vervangen zijn. We hopen dat zij en haar grote broer een lief brusje erbij krijgen.
